Mijn wereld stond op zijn kop 13 maart j.l. door de diagnose diabetes, maar ik ben een van de 250 miljoen wereldwijd! Afgelopen 6 weken was ik op cursus “diabetes de baas”, in het OLVG in Amsterdam. Met 7 lotgenoten ben ik nu gediplomeerd diabeet.
Mijn wereld stond op zijn kop 13 maart j.l. door de diagnose diabetes, maar ik ben een van de 250 miljoen wereldwijd! Afgelopen 6 weken was ik op cursus “diabetes de baas”, in het OLVG in Amsterdam. Met 7 lotgenoten ben ik nu gediplomeerd diabeet.
De vorm van diabetes die ik heb heet LADA. Tien kilo lichter geworden en ik kan mijn kleding wegdoen. In ieder geval doe ik daar mijn schoonzus R. plezier mee. Ze schrijft:”Er zitten topstukken
bij voor de komende winter!”
Een week kamperen op Landgoed Geijsteren aan de Maas, een week op Kapittelsbos, waarvan één dag bezoek aan Insel Hombroich en tenslotte een week in de Betuwe onder de pruimenbomen.
Mijn buurman vroeg of ik ook wel eens NIET aan suikerziekte denk. Ja, als ik drum. Zoals laatst toen ik ONafhankelijkTEchniekCOordinatieoefeningen drumde.
Mijn repertoire wordt groter, nu veel oefenen en eens aan P. vragen om met mij samen te spelen. P. speelt vooral boogiewoogie op piano, kan dat samen met funkybeats?
en hier en daar wat zon. Dat is zoals ik me voel sinds de diagnose diabetes. Ik leef zo’n beetje tussen de hypo’s door. Een opkikker was er wel, ik won een digitale camera voor mijn inzending voor de prijsvraag voor mijn favoriete balkon.In het juryrapport, voorgelezen door wethouder Herrema, stond: “Duyfje wist van haar binnenplaats een kruisbestuivend arboretum te maken dat zo vruchtbaar is dat zelfs de buurkindertjes appels mogen komen plukken”.
Collega M. zegt opgewekt dat je geld kan terug krijgen wanneer je chronisch ziek bent. Pas een maand diabeet, ben ik dan al chronisch ziek? En wat moet je opgeven aan de belasting? Mijn vrolijk gebloemde rokje met bijpassende glinsterende oorbellen? Het bewimpelde prentenboek “Lola en de leasekat“? Of kaartjes voor een concert van Pete Philly and Perquisite?
Polydipsie en polyurie. Nooit gedacht dat ik ooit zou weten wat die 2 woorden betekenen. Sinds een week weet ik dat ik daar aan deed of moet ik zeggen: leed. Diagnose: Diabetes type 1. Was het maar polytipsie, dronken van een Leffe Blond, een PaasIJ-biertje of nee, Westmalle dubbel, een La Chouffe en wat te denken van een Jopen? Bestaat er geen Typisch DiabetesBierDieet?
Met tegenzin ruil ik, op de sportschool, een steples in tegen een bodypumples. Alleen het woord al….BODYPUMP. Ik associeer dat met olijfolieglimmende types met draaiende spierballen. Ik was vooral enthousiast bij de oefening “bicepgirl”, speciaal voor meisjes dus? Maanden later hoor ik het luid en duidelijk uitspreken van een invaller. Geen speciale oefening voor ons, welnee, de docent zegt “bicepcirl”. En dat is ook gewoon voor jongens.
De voorstelling van Growing up in Public : THE YOUNG ONES III – Voor Volk en Vaderland is alweer voorbij. Maar niet getreurd, de nieuwste voorstelling komt er aan en heet Mrs.God.
Accenten slaan, op de drums. Van Baukje leer ik om tijdens het accenten slaan mee te tellen: eer-ste-je-he(spreek uit:eerstejuhu)twee-de-je-he, der-de-je-he, vier-de-je-he. Een uur lang oefen ik en ik tel af en toe:eerstejehe,vierdejehe. Nee zegt Baukje:eerstejehe,tweedejehe. Oja, ik herhaal en ga weer de fout in. Ik vraag of het ook zonder tellen mag? Want dan gaat het dus vanzelf! Nee zegt Baukje, het tellen maakt het je uiteindelijk makkelijker! Ik probeer het weer, gaat het weer mis, dus ik zeg:”Ja ik was al nooit goed in wiskunde“.
Dat moest vroeger. Lezen voor je lijst. Althans op de middelbare school. Voor het vak Nederlands voelde ik die verplichting niet zo, maar voor de talen Frans, Duits en Engels wel. Dat was een opgave. Van de docente Engels kreeg ik de tip om schrijfsters als Edna O’Brien en Jane Austen te lezen. Dat bracht mij op het idee om uitsluitend schrijfsters op mijn lijst te zetten. Geen schrijvers dus. Zelfs het rode boekje is o.a. van een vrouw merkte ik net. Ik maak een beginnetje met mijn vrijwillige boekenlijst, kijk maar.
Eerst de handen op de heupen, dan de handen op de bips. Wie kent het niet? Voor de verjaardag van zijn broer, die 90 werd, maakte mijn vader een tekst op de wijs van het JaZusterNeeZusterlied “De Twips”. Niet veel mensen konden het meezingen. Generaties van voor en na JaZusterNeeZuster. Hadden ze wel op de wijs van ”Duivies, duivies” mee kunnen zingen?
Zondag, tijdens het eten van mosselen, doffe knallen, beneden in de poort. Inbrekers? Inbrekers! M. gooit de (tuin)deur open, wat bijna niet gaat omdat de planten ervoor staan, en gilt naar buiten:”We hebben jullie gehoord, we bellen de politie”. Ik ren naar buiten en halverwege op de trap naar beneden zie ik één, dan nog één en dan een minuut later nog twéé jongens uit het raam van het bedrijf rennen. Ik gil ook:”Zijn jullie nu helemaal gek geworden”. Inmiddels komen allerlei buren naar buiten en gelukkig hebben ze allemaal 112 gebeld. Het gaat allemaal zo snel, maar na 5 minuten is de politie er. Een gigantische ruit is kapot, een puinhoop binnen, maar zo te zien niets gestolen. Ik krijg later de slappe lach over mijn zin, moet je tegenwoordig niet hele ander dingen roepen? Zoiets als “fock you” of “doe niet zo vet stom”? I.p.v. “zijn jullie een haartje betoeterd?”
Duif is natuurlijk ook om te eten. Ooit heb ik heerlijk duif gegeten bij de Balie in Amsterdam, maar daarna was het behelpen. Ik ga dit recept eens proberen. Maar let op: “Snijd de uiteinde van de poten, de vleugels en de nek van de duiven en houd de duiven even boven een vlam om over gebleven veertjes te verwijderen. Snijd ze vervolgens overdwars door de helft en scheid de bouten van de borsten, verwijder de botjes.” Daar moet je wel zin in hebben. Ik fietste net nog langs een dode duif, zou die geschikt zijn geweest voor dit recept?
De voorstelling van Growing up in Public, DE KLEINE PATRIOT; OF DE GROTE ANTON MUSSERT SHOW is in Amsterdam geweest. Binnenkort komt hun nieuwe voorstelling uit: THE YOUNG ONES III – Voor Volk en Vaderland
Mezelf jarenlang gefrustreerd te hebben op allerlei instrumenten heb ik eindelijk mijn instrument gevonden.
Op mijn 50ste ben ik begonnen met drumles! Wat een feest. Een jaar later echter zie ik ook hier mijn makke:oefenen. Volgens mijn drumlerares heb ik talent en kan ik binnen een jaar in een band en “speel ik Sheila E. eruit”. Dat geloof ik natuurlijk niet maar het is wel aardig van haar gezegd. Maar wie zouden mijn voorbeelden zijn geweest? Ik kende geen vrouwelijke drummers toen ik 12 was. In deze tijd zoek je even op female drummers op youtube en de drumsters vliegen je om de oren. Wat dacht je van deze:
http://nl.youtube.com/watch?v=A_Uambax4Xs
Ik ben begonnen bij Rob, maar die kreeg het heel druk met zijn band Moke. Nu krijg ik les van Baukje Westerlaken. Thuis heb ik een oefendrumstel, soms oefen ik hier en soms in de garage bij mijn ouders op het drumstel van mijn broer.
Tuinieren

Duyf doet de tuin.
Dit is mijn andere hobby. Al 23 jaar heb ik een klein stukje terras met potten. Door schade en schande wijs geworden is het nu in de zomer een groen paradijsje. Appels, peren, olijfboom zonder olijven, vijgen met vijgen, de nodige pelargoniums, lantana, brugmansia en ander bloeiend spul.